سلام مطلبی در خبرگزاری تابناک می خوندم که به دل نشت. گفتم اینجا بذارم شاید در صفحات زمانه گم نشد!! این مطلب اشاره ای به سایر ناهنجاری ها بد فرهنگی های ما داره که شاید کمتر دیده شده... وضوع آرایش در کشور ما هراز‌گاهی مطرح و پس از مدتی فراموش ‌و دوباره مطرح می‌شود و این دور تسلسل ادامه دارد و این موضوع ‌حل نشده مانده است. موضوع آرایش از زنان گذشته و به آقایان هم رسیده است. در هفتم بهمن ۱۳۹۲ دکتر مجید ابهری در گفت‌وگو با مهر از ده برابر شدن آمار جراحی‌های زیبایی میان مردان در پنج سال اخیر خبر داد. پروفسور حسین با هر جامعه‌شناس و استاد دانشگاه در گفت‌وگو با فرارو (۸/ ۱۱/ ۱۳۹۲) گفت: «امروزه جراحی زیبایی در میان خانم‌ها و سپس آقایان در ایران تقریبا در حال حرکت به سمت یک اپیدمی است. متأسفانه به نظر می‌رسد ایران در این زمینه در سطح جهانی و به طور نسبی رکورد‌‌دار است‌». گزارش خبرگزاری فرانسه (پانزدهم تیر ۱۳۹۳) می‌گوید، ایرانی‌ها باز هم در استفاده از لوازم آرایش از دیگر کشور‌ها پیشی گرفتند و در منطقه، پس از عربستان سعودی در جایگاه دوم پرمصرف‌ها قرار گرفته‌اند. دکتر باهری می‌گوید: «مهم‌ترین علت جراحی زیبایی خود کمتر بینی ظاهری و باطنی است. یعنی چون فرد وضعیت خود را قبول ندارد سعی می‌کند با تغییر در ظاهر خود مطلوب دیگران شود‌». البته دکتر ابهری در‌باره علت این موضوع، با پروفسور باهری هم عقیده است و می‌گوید، تغییر سبک زندگی، توجه بیش از اندازه به ظاهر و زیبایی، بی‌توجهی به زیبایی‌های باطن و سیرت، ضعف اعتماد به نفس و رقابت منفی رفتاری بین مردان، باعث رونق گرفتن این حرکت شده است. علت‌های گفته شده بالا بیشتر روا‌ن‌شناختی است. بسیاری از کار‌شناسان دینی هم آن را به بی‌دینی افراد نسبت می‌دهند و حتی علت افزایش طلاق را هم به این موضوع مرتبط می‌دانند. آیا علت روان‌شناختی می‌تواند ما را به راهکار مؤثر هدایت کند؟ آیا علت اجتماعی و عام دیگر در این موضوع فراگیر تأثیر ندارد؟